Gelişerek Değişti ve 17.7 Kilo Zayıfladı!

Yaş 30 Boy 163  İlk Kilo 77.1  Son kilo 53.4

 

 10806358_898437206842441_1451926845328802461_n

Umarım bu başlıkla yeteri kadar dikkatinizi çekmişimdir. Tam da istediğim bunu okuyan herkesin dikkat kesilip şöyle bir bakması ve sonuna kadar sabırla benim diriliş hikâyemi okuması… Belki böylelikle başka bedenlerin de dirilişinebaşka ruhların da gerçek hayatla buluşmasına bir nebze katkı sağlarım. Ey kari lütfen sabırla oku.

Başlangıçta HK Performans web tabanlı online sistemine kilo vermek ve bedenimdeki ağırlıklardan kurtulmak maksatlı olarak başvurdum. Aslında bu ağırlıklardan kurtulduğumda her şey güzelleşecek ve çoktan ölmüş olan ruhum sanki bir anda canlanacaktı. Yani her şeyin sebebi bedenimi sıkıca  sarmalayan bu yağ kütlesiydi, evet evet kesin oydu. “Aslında ben öyle sanıyordum.“

Benim  ölüm uykum yani ruhumu, bedenimi, kendimi öldürmeye başlamam lise ve üniversite yıllarımda oldu. Benim için her şey derslerden ibaretti. İlle de her şeyde birinci olacak, her kesin gözdesi olacaktım. Okşanan gururumla bilmeyerek ruhumu görmezden gelmeye başlayacaktım. Evet, insanların bir idealleri olması çok güzel bir şey. Ama bu ideal uğruna kendinden vazgeçmesi, çevrede gelişen güzelliklere kulak kapatıp görmezden gelmesi olacak iş mi? Evet oluyor. Bir de bakmışsın ki hayat çok hızlı bir şekilde ilerlemiş ve yaşın gereği olup, yapacakların seni çoktan geride bırakmış, çekip gitmiş… Ne zaman bahar olmuş, ne zaman kış üşütmüş… Çoktan beri üşümekte olan ruhunuzu anlamıyorsunuz. Bir de bakmışsınız ki evlenmiş ve iş hayatına başlamışsınız. Derslerdeki başarılarıyla okşanmaya alışan gurur bu defa eşinin gözünde en iyisi olmak ve çalışma hayatında başarılı bir kariyer sağlamak için sizin yakanızı bırakmamakta, peşinizde gezinmekte. Bu arada ruhuma ne oluyor, nerelerde ruhum, beynim…

Rabia adeta bir robot şekline bürünmüş. Sabah yatağından kalkıyor yatağı ve evi şöyle bir topluyor, kapının önünde servisine binip okuluna koşuyor. Belki bu dönem sevgili öğrencilerim hala ölmeyen ve can çekişen ruhumu bir nebze olsun canlı tutuyor ama bu da korkarım ki onu ölüm döşeğinden çıkarmaya yetmiyordu. Okulun kapısının önünde inip o cıvıl cıvıl, saf, temiz yürekler kapıda beni karşılıyor “öğretmenim günaydın, günaydın” diye haykırıyor ama ben sadece bunu bir selamlama olarak algılıyor, tenezzül edip de kafamı bir kaldırmıyorum ki gün gerçekten aydın mı karanlık mı diye. Aydınlık ya da karanlık günü hiç önemsemeyen gururum bir telaşla derslere giriyor ki Ankara’da derece yapsın, okşanmaya devam etsin diye. Tabi onun için sorun yok, can çekişen ölen bir ruh, onun hiç umurunda bile değil. Sonra okulda öğretmen arkadaşlarımla yaptığım kahvaltılarda bile ders, iş konuşuluyor. Onlar da o kadar kaybetmişler ki ruhlarını seni düşünüp ikaz eden olmuyor. Ardından öğle yemekleri, ki aşçıların torpille çok çok koyduğu servisler. Yemelisin Rabia, sakın hasta olmayasın, yoksa hasta olursun, devamsızlıkla öğrencilerin geri kalır, yarıştan koparsın. Çok yemekle, sağlığın eş değer tutulduğu kocaman yalanlar. Tabi bu koşturma hali içinde gün bitmiş ve bir sınıf içerisinde ne kadar hareket edebilmişse bedenim o kadar hareket etmiş ve tekrar kapının önünde servise binip evinin önünde inmiş. Zaman böylece akıp geçmiş hiç yürümemiş bu beden, aylarca belki bir dönem boyunca… Servis şoförü bazen kapının önünde değil de biraz uzakta indirse ve mahcup mahcup bunu dile getirse “tamam” deyip söylene söylene yürümüş. Ölü bir ruhtan bahsediyorum size; ölü bir ruh ve her daim okşanmış bir gurur ve nefis. Eve gelir gelmez hazır ne varsa yiyip, eline bilgisayarını alıp; çalışma kâğıtları, sorular ve sınavlar hazırlayarak kanepede sızan bir beden… İnsan bu telaştan iç sesini kaybediyor, aynalara bakmıyor, Rabbiyle konuşmaz oluyor. Tek derdi var onun, başarı ve başarı sonucu gelen inanılmaz övgüler ve okşana okşana durup dinlenemeden hâkimiyeti eline almış bir gurur, bir nefis. Kaç yıl sürdü bilmiyorum ruhumu öldürme sürecim. Ruhumu kaybetmiştim… Ruhumun yanı sıra birçok şeyi de öldürmüştüm ya onlara burada değinmek bile istemiyorum.

Eşimin sert bir engellemesiyle işimden ayrıldım.”Ya ben, ya işin” dedi. Üzüle üzüle, istemeye istemeye bıraktım her şeyimi… Günlerce ağladım, günlerce saatlere bakıp şimdi dersteler şimdi çıktılar deyip hayal kurdum. Tabi evde kaldığım bu sürede düşünme, kendimi dinleme fırsatım oldu… Bu telaştan ne kadar da kendimi kaybetmiştim… Aynaya baktığımda ruhum gibi bedenimin de iflas ettiğini, öldüğünü gördüm. Hani trafik kazasında ilk müdahalede kalp masajı yaparlar ya, kendine getirmek için hastaları; çok defa aynı şoka benzer bir şokla salladım kendimi… Olmuyordu, yapamıyordum… Bir şeyler yanlış gidiyordu… Baktım ki olmuyor tamamen kendimi bıraktım. Yatak ve televizyon en iyi arkadaşım oldu. Neredeyse tüm günüm yatakta ve televizyon karşısında geçiyordu. O sürekli okşanan gururumun artık sesi sedası çıkmadan bir köşede kıvrılmış ortaya çıkmak için uygun bir zaman kolluyordu. Bitkisel hayatta gibiydim. Her şey anlamsızdı. 70 kilo olmuş, giydiğim hiç bir şeyi kendime yakıştıramaz ve aynalara bakamaz olmuştum. İşte bu gururumun bittiği andı… Bu defa gururum başladı, dış görünüşümle övünme telaşı içine girmek için arayışlara… Diyetisyenle başladı arayışım. Evet, geçici olarak sorunu çözmüş 63 kilo olmuştum. Ama nedense mutlu değildim. Sürekli gözüm yemeklerdeydi. Hayatım boyunca ölçüyle, saatle yemek yeme düşüncesi, beni delirtmeye yetmişti. Bu delilikle bir kaç ayda geri eski kiloma dönmüştüm.

İşte benim diriliş hikâyem böyle başladı. Ablam sürekli telefonda bahsediyordu Omder‘den, kilo bekçiliğinden. İlla “bir dene ya, ne kaybedersin” deyip sıkıştırıp duruyordu. Ablam, beni belki de benden çok düşünür, hep koruyup kolladığı küçük kardeşi için en iyisini isterdi. Farkına varmıştı ölüyor olmamın. Hiç unutmuyorum. “Rabia bak Kenan sıkıntı çıkarırsa ben seni gönderirim.” diyordu. Hatta bunun için sistemden faydalanmış bir arkadaşıyla tanıştırdı ve gerçek dirilişim nihayet başladı.

11401467_1005576129461881_3435641775112808333_n
Kilobekçimle tanıştım bu süreçte. Hani hep okşanan gururumun istediği lafları söylemiyordu o. Bir gün hiç unutmuyorum “Ya Hakan Bey bana biraz gaz ver, diğer üyelerinle beni karşılaştır da ben biraz kamçılanayım” dedim. O, “Rabia Hanım biz gazla çalışmıyoruz, herkes ayrı bir değer, herkesin süreci kendine özel” deyip duymak istediğim, gururumu okşayan laflara hiç girmedi. O da anlamıştı sanırım her şeyin sebebinin okşanmak isteyen gururum olduğunu. Sürekli makaleler gönderiyor, olumlamalar paylaşıyor, zihnimi hücre hücre diriltiyordu. Dedim ya ruhumu diriltmekti tek istediği… 5 ay gibi bir süreçte hiç ama hiç “Rabia Hanım çok kaçırmışsın, çok yemişsin” demedi. Yemekler ve kilo vermem ikinci, üçüncü plandaydı sanki… Eski yaşantılarımın kötü anıları beni kucakladığında hemen müdahale edip bilinçaltımın bana yaptığı zarardan bahsetti. Elimde olanla yetinmemim, anın güzelliklerinin peşinden koşmamın bana neler katığını anlattı. Bir nefesteki şifadan, güzel bir düşüncedeki mucizeden, güzel düşünmenin ve şükretmenin ruha verdiği dirilişten bahsetti hep. Uyumakla ne kadar çok şey kaybettiğimden, televizyon izlerken de bilinçaltıma farkına varmadan gönderilen mesajlardan, suyu yudum yudum içip olumlu düşünerek bir yudum suyun bile tüm hastalıklara şifa olduğundan ve burada anlatamayacağım ve hayatıma kazandırdığı birçok güzellikten bahsetti. Bir müddet sonra hiç sormadan sorgulamadan itaat ettim onun sözlerine, o diyorsa bir bildiği vardır diyerek duyar duymaz heyecanlandım ve hayata geçirmek için atağa geçtim. Ölü gibi yaşıyorken,  ölü toprağı serpilmiş ruhum canlandı. Ruhumu bedenim kucakladı… Bedenim ve ruhum birlikte olup hâkimiyetine son verdiler gururumun ve rahatına düşkün nefsimin.

Ve çoğu hikâyede olduğu gibi işte mutlu son. Bedenen ağırlıklarımdan kurtuldum 71 kilodan en son 54’e (şimdi bilmiyorum ve ilgilenmiyorum) indimAma inanın kilo vermem bedenen yaşadığım değişimin, ruhsal olarak yaşadığım değişimin yanında hiçbir şey. Keşke size ruhumdaki değişimin ve yeniden dirilişin de sayısal verilerini verebilme şansım olsaydı. Maalesef ki bunu ölçecek bir tartı henüz keşfedilmedi. Ama şimdi daha bir başka bakıyorum hayata. Daha çok görüyorum güzellikleri, daha başka içime çekiyorum oksijeni ve daha başka seviyorum herkesi, her şeyi. Bence bu değerleri kazanmak kilo olarak değişmekten daha da güzel, kilo zaten kendiliğinden gidiyor. Artık baskülle, kaloriyle işim kalmadı. Bütün hesapları diyetisyenlere bırakıyorum, bir ömür boyu… Ben özgür ruhumun peşindeyim, onun derdindeyim.

İşte bu benim yeniden diriliş, yeniden fark ediş hikâyem… Sonu mutlu ve geleceği çok umutlu bir hikâye…

Teşekkürler Halil Bey, teşekkürler Kilobekçim.

R.Y.

 

ALINTI:

Yukarıda okumuş olduğunuz zayıflama başarı hikayesi  VÜCUDUN ŞİFRESİ sitesinden alınmıştı. Yazının devamını okumak için linke tıklayınız:
http://www.vucudunsifresi.com/tr-tr/yorumlar.asp?RecID=626&TabID=0

 

AÇIKLAMA:

HK Performans 9 ay 10 günde REJÜVENASYON Programı; bedensel değişimin yanı sıra kalıcı zayıflamak için güçlü bir motivasyon,  algı ve alışkanlık değişimi üzerine, GELİŞEREK DEĞİŞİM eğitimleri içermektedir. Zihni özgürleştirmek ve özgür birer kişi olmak için öncelikli olarak;  doğru miktar algısı ve tüketim alışkanlıklarındaki değişimle ideal kiloda yaşamanızı sağlar. İdeal kilo, kendinizi sosyal ve duygusal olarak iyi hissettiğiniz kilodur.

Tüm bu değerli sonuçlar için Kişiye Özel Üstün Performans Çalışmaların bir kısmı YATILI KAMP’lardan oluşmaktadır.  Zamanı uygun olmayanlar için programın tamamı yeni nesil uzaktan eğitim sistemleri ile bilgisayar ortamında desteklenmektedir. İster kamp, ister web tabanlı online sistemler olsun  tek amacımız sizi hayalinize kavuşturmaktır. Hedef odaklı kalıcı değişimler için HK Performans‘ı araştırın, takip edin ve size açılan bu kapıdan içeri girmek fazla düşünmeyin.

 

Doğru Kapıda Doğru ANAHTARLASINIZ!

HK Performans            www.hk.com.tr           www.vucudunsifresi.com

 

Etiketler: zayıflama kamplarızayıflama otelikalıcı zayıflama, sağlıklı zayıflamaobezite tedaviziobezitemide kelepçesi, mide balonu, mide balonu zararlarıkilobekçisihk performansHalil karguluhızlı kilo nasıl verilir

 

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s